یاد

نه ، مهربانی

آغاز خواهد گشت

هرگز نیامد بر زبانم حرف نادلخواه

اما چه گفتم؟ هر چه گفتم ، آه

پای سخن لنگ است و دست واژه کوتاه است

از من به من فرسنگ ها راه است

خاموشم ، اما

دارم به آواز غم خود می دهم گوش

وقتی کسی آواز می خواند

خاموش باید بود

غم داستانی تازه سر کرده است

این جا سرا پا گوش باید بود

از عهد آدم

تا من که هر دم

غم بر سر غم می گذارم