یاد

یاری کن ای نفس که درین گوشه ی قفس

بانگی بر آورم ز دل خسته یک نفس

نه پرتو ستاره و نه ناله ی جرس

ای پیک آشنا برس از ساحل ارس

ای آیت امید به فریاد من برس

می خواره را دریغ بود خدمت عسس

رفتیم و همچنان نگران تو بازپس

سهل است سایه گر برود سر در این هوس